Deze middag had ik weer dezelfde klassen als vorige week; namelijk 4 en 5 havo.
Ik merkte na de vorige keer dat ik nog zoveel wilde verbeteren en telkens dacht; dat ga ik de volgende les anders doen. Eenmaal aan het les geven, merkte ik ondertussen dat er weer veel dingen anders gingen dan ik eigenlijk wilde. Pfff ik denk dat ik na veeeeeel ervaring misschien het beetje in de vingers krijg...
Ronald nam deze keer ook weer ruim de tijd met mij om alles na te bespreken, en daar ben ik heel blij mee....
Van hem mag ik iets minder kritisch zijn op mezelf. Ik herken inderdaad dat ik mezelf constant zit te bekritiseren, eigenlijk mag ik dat soms best wat minder doen... ook de positieve dingen onthouden.
Tips en tops van Ronald n.a.v. de gegeven lessen:
Havo 5:
- Opening was goed. Je vertelt duidelijk wat het plan is voor deze les
- Inzingoefening was goed en leuk, ze doen goed mee omdat je zelf overtuigt bent dit we dit doen (er is geen twijfel bij leerlingen of dat ze het gek vinden), ze doen het omdat ik het duidelijk overbreng. Dat gold ook bij de canon; eigenlijk is het natuurlijk een tekst die nergens over gaat (mango, meloenen), maar ze doen gewoon mee!
- Je deed de herhaling van 'Come with me', dat is goed, maar bedenk elke keer weer iets als je het nog een keer zingt, waar ze op moeten letten. Nu ervaart de klas het als 'waarom moeten we het nu nog een keer doen? was het niet goed?' Dus probeer aandachtspunten te geven.
- Was je je bewust van dat ik telkens op de dominant eindigde? nee, dat was ik niet... even opletten bij een volgende canon.
- Het vragenblad wat ik gemaakt was netjes. Je gaat in je vragen uit van de bestaande vakkennis en woordenschat. De vragen geven niet alles, het zijn geen inkoppertjes.
- Het bespreken van de vragen gaat goed. Je merkt dat zo'n klein clubje een ander soort dynamiek geeft dan een grote klas.
- Goed dat je namen koppelt aan vragen. Probeer namen soms achteraf aan de vraag te koppelen.
- Je kunt ook de vragen omdraaien; schrijf nu zelf eens een sus4 akkoord op? dan check je meteen of ze het zelf goed kunnen.
- Dit onderdeel (vragen nabespreken) duurt in verhouding lang, is op zich niet erg, ze zijn er wel mee bezig
- Instructie is duidelijk. Probeer bondig te blijven Op het moment dat je ingaat op details met een individu wordt het onrustig.
- Inzingen blijft leuk! Je merkt dat deze groep wat onwennig is... Goed dat je je daardoor niet uit het veld laat slaan. En vraag maar gerust waarom je gaat inzingen met ze? als je zo'n vraag hoort!
- Vervolg van de uitleg mist een beetje sturing. Je hebt dan minder het overzicht. Een vraag van waarom er een 8tje onder aan de sleutel staat komt een beetje onverwacht; het wordt onrustig.
- De instructie gaat snel en onduidelijk
- Je vergat de microoninstructie, je mag het dan gewoon alsnog stilleggen... bedenk voor jezelf een teken, wat werkt!
- Sommige groepjes zijn nog niet zelfsturend. Je vraagt wel of er een pianist in een groepje zit, je kan het dan vervolgens ook nog even kortsluiten met zo'n groepje: wie is het aanspreekpunt?
Blijf op je stem letten. Wanneer ik misschien het spannend vind, ga ik soms de hoogte in. Deze feedback heb ik al veel vaker gehoord, ik weet niet zo goed wat het nu precies is, ik heb het vooral bij stage, op andere plekken heb ik dat nog nooit gehoord. Ik moet blijven letten op laagte en rust.
Verder een leuk compliment van Ronald: de groepjes laten zich gewillig door mij iets aanleren bij 'Will you be there', ze kijken en luisteren naar je als je het voordoet en willen dat graag zo goed mogelijk overnemen. Blijkbaar heb je van nature een open houding naar de leerlingen toe en hoef je daar niet zoveel moeite voor te doen. Bedenk namelijk dat het niet vanzelfsprekend is dat deze pubers zich zomaar door iedereen wat laten vertellen!
